19 Ağustos 2012 Pazar

Yığın

Sustuğumda sanma bir şey bilmediğimdendir. Biriktiririm ben. Yığarım üst üste. Ne zamanki o yığının dengesi bozulur da yıkılır, işte o an en tehlikeli olduğum zamandır. Sakın yakınlaşma. Şimdi o yığının karşısına geçip bakıyorum. Fazla yükselmiş, denge bozulmuş gibi, hafif hafif sallanıyor. En alttakini hatırladın mı, Ankara'ya gelip de beni aramadığın o sıcak yaz gününden kalma bir öfke. Onun üstündeki ne hatırlattı sana ya da hatırlattı mı acaba ? Benim yanımda, ısrarla Beril'in telefonunu istediğin o akşam üzerinden kalan bir burukluk. Onun üzerindeki, ben saf saf bakarken Pınar'la çekip gitmenden kalan şaşkınlık. Bir üstteki, hatırlamadığın doğum günümden bana hatıra. Onun üstündeki mi ? Aldığım tişört için bir teşekkür telefonu bile açmadığın, görgüsüz hallerinin birikimi. .......... Hepsini tek tek sayabilirim ama dengeyi bozan ve yığını yıkan en sonuncuyu asla öğrenemeyeceksin.

4 yorum:

  1. Sana da hayırlı bayramlar canım.

    İçin de biriktirdiğin şeyler büyür büyür dağ olur.Sonun da seni yer bitirir,buna izin verme.Yaşam devam ediyor canım.
    Sevgiler...

    YanıtlaSil
  2. Yaşam devam edecek,yığınlar oluşacak,hep böyle devam edecek.

    YanıtlaSil
  3. Yanıtlar
    1. Delilik işte benimkisi okuduğun gibi :)

      Sil